Sundhöll Reykjavíkur

Sundhöll Reykjavíkur er sundlaug í hjarta Reykjavíkur við Barónsstíg og hefur verið í notkun frá árinu 1937. Gamla laugarbyggingin, hönnuð af Guðjóni Samúelssyni, húsameistara ríkisins, er eitt merkasta dæmi um nýklassískan arkitektúr á Íslandi, með hvítum ytra veggjum, bogadregnum gluggum og flísalögðum búningsklefum sem hafa varðveist frá upphafi. Upprunalega var Sundhöllin byggð til að mæta þörfum fyrir kennslu í sundi, sem var gerð að skyldunámsgrein árið 1927. Aðstaðan var nýstárleg fyrir tíma sinn og var lengi aðalæfingalaug Reykjavíkur, notuð fyrir sundkennslu Austurbæjarskóla og íþróttastarf sunddeilda. Í fyrstu var laugin einnig notuð sem almenningsbað en flest heimili í borginni voru án baðaðstöðu í þá daga. Gamla aðallaugin innandyra er 25 metrar að lengd og 10 metrar að breidd, með fjórum brautum og 4 metra dýpi á dýpsta enda. Barnalaugin er samtengd og afmarkar grynnri hluta aðallaugarinnar. Á efri hæð, utanhúss, eru tveir heitir pottar, þar á meðal nuddpottur með 39°C heitu vatni og sólbaðsaðstaða sem snýr í suður. Árið 2017 var opnuð viðbygging sem bætir við útilaug með fimm brautum, vaðlaug með leiktækjum og heitum pottum. Kaldur pottur og sameiginlegt gufubað eru einnig staðsett á útisvæðinu, auk nýrra útiklefa og sturtuaðstöðu. Útilaugin er 25 metrar að lengd og með grynnra dýpi en gamla innilaugin. Saga Sundhallarinnar endurspeglar mikilvægi hennar sem félags- og menningarmiðstöð. Frá upphafi hefur laugin verið vettvangur fyrir fjölbreytta viðburði eins og tónleika, kvikmyndasýningar og listahátíðir. Sundhöll Reykjavíkur hefur í gegnum árin verið aðlöguð og endurbætt, en menningarlegt vægi hennar hefur haldist óbreytt. Hún er í dag bæði sögulegt mannvirki og vinsæll áfangastaður fyrir bæði heimamenn og ferðamenn.